قصر اميريه ( ص 119 - ص 86 چاپ اول ) يعنى محل دانشكدهء افسرى و اين همان عمارتى است كه به قول ظهير الدوله سالها همه‌ساله مواجب و حقوق اهل نظام را خرج آن باغ كرده است ( خاطرات ظهير الدوله ، ص 19 ) . نظاميه ( ص 119 - ص 86 چاپ اول ) در ضلع جنوبى ميدان بهارستان كه زمانى كافه بود و معروف به « لقانطه » ( كلمهء ايتاليائى ) به نام صاحبش غلامحسين لقانطه . در اين باغ تالارى بود كه در آن صورت صد نفر از شاهزاده‌ها و امراء و وزراء نقش شده بود . اين باغ امروز به كلى باير و مندرس گشته و از وسعت آن كاسته شده است . « * » ميرزا سيد عبد الله خان و باغ او ( ص 120 - ص 86 چاپ اول ) برادر ميرزا عيسى وزير و پدر ميرزا سيد محمد خان انتظام السلطنه و جد آقايان عبد الله و نصر الله انتظام كه در خدمت ادارهء نظميه زمان ناصر الدين شاه بود و در 1309 به‌جاى كنت دومونفرت وزير نظميه شد و لقب انتظام السلطنه گرفت ( 6 رجب 1309 ) و در اواسط ذى حجهء همان سال درگذشت ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 942 - سه سال در دربار ايران ، ص 246 ) . واقع در خيابان اميريه انتهاى كوچه انتظام السلطنه كه با نقشه فرنگى ساخته شده و آسيايى نيز در پهلوى آن بود كه تنوره‌اش در آن باغ بود و در موقع خود از باغهاى خيلى جالب و خوش‌منظره و عالى بود ( از آقاى معاون الدوله غفارى ) . باغ ظهير الدوله ( ص 120 - ص 87 چاپ اول ) اين باغ مقابل بانكملى سابق و صندوق پس‌انداز فعلى در خيابان فردوسى و مدتها محل سفارت بلژيك بود و اخيرا ساختمان امينى متعلق به احمد امينى برادر دكتر على امينى به‌جاى آن ساخته شده است . اين باغ در دورهء استبداد صغير به وسيله

--> ( * ) امروزه در قسمتى از آن محل ساختمانهاى مستغلاتى احداث شده است .